Ahmet Durul

Mutluluk İçimizdedir. Biz Onu Dışımızda Ararız

Hep, birilerinin, bir şeylerin bizi mutlu etmesini bekleriz. “Bir şeyler olsun da, mutlu olalım” deriz. Hayalimizdeki adamın, kadının gelmesini bekleriz. Sevgilimizin, karımızın, kocamızın, sahip olduğumuz evin, arabanın, bankadaki paranın, işimizin, yeni aldığımız elbisenin, kadehimizde ki içkinin bizi mutlu etmesini bekleriz. Zamanla hepsi gerçekleşir ama, beklediğimiz mutluluğu bulamayız. O zaman değiştiririz. Sevgilimizi, karımızı kocamızı değiştiririz. Daha büyük bir ev, daha hızlı bir otomobil, daha çok para olursa mutlu olacağımızı düşünürüz.  Hepsini değiştiririz ama mutsuzluğumuz değişmez. Hatta, artar. Biz de dünyayı suçlarız. Aslında, dünya me iyidir, ne de kötü. Biz neysek dünya da odur. Bizi mutsuz eden, olaylar ve insanlar değil; o olaylar ve insanlar hakkındaki düşüncelerimizdir.