Ahmet Durul

Ben Yokum

Kral Milinda ormanda yaşayan bir bilge hakkında çok şey duymuştu. İsmi Nagesana olan bu bilge ile ilgili hikayeler saraya kadar gelmişti. Bu ermiş kişi, dünyada yaşayan ama dünyalı olmayan, dünyaya bağlı olmayan, ender bir insandı. Kral Milinda, böyle bir insanın sarayında, yanında olmasını çok istiyordu. Ormana bir haberci gönderdi. Nagesana “Kral çağırıyorsa, gelirim. Ama kral bilsin ki ben yokum, yani Nagesana diye biri yok. Yine de istiyorsa, yarın bir araba yollasın beni aldırsın ” dedi. Haberci, bu garip mesajı krala iletti.

Ertesi gün, sarayın en şık arabasıyla Nagesana saraya getirildi. Kral, bilgeyi sarayın kapısında karşıladı. Bilgeyi elinden tutup arabadan indirirken, “Çok şaşırdım, siz adamlarıma ‘Nagesana diye biri yok, Ben yokum’ demişiniz ama, şimdi buraya geldiniz. Olmayan bir şey nasıl buraya gelebilir?” diye sordu. Saray halkı merakla bu ilginç olayı izliyordu.

Nagesana, Kral Milinda’ya sordu, “Ben buraya neyle geldim?” Kral “Bu arabayla”dedi. Nagesana iki görevliye arabanın atlarını çözüp getirmelerini söyledi. Atlar gelince, Nagesana, Kral’a “Araba dediğiniz, bu atlar mı?” diye sordu. “Tabii ki hayır” dedi Kral. Nagesana, arabanın koltuklarını söktürüp getirtti. “Araba bu koltuklar mı? diye sordu. “Hayır, bu koltuklar araba değil” dedi kral. Nagesana, tekerlekleri söktürüp getirtti. “Araba dediğiniz, bu tekerlekler mi?” diye sordu. Yine “Hayır” dedi Kral. Son olarak arabanın kasası kalmıştı. Nagesana, onu getirtti ve sordu, “Araba, bu kasa mı?” Kral “Hayır, araba bu değil” deyince; Bilge, önlerindeki boş alanı gösterip “Bakın, araba diye birşey yok. Ama yine de, beni buraya, bu olmayan araba getirdi. Aynı şekilde, Nagesana da yok, ama buraya, karşınıza geldi, Kralım,” dedi.